پس بیائید به این قانون نظری بیفکنیم و ببینیم که در روز داوری در مقابله با آن چطور سنجیده خواهیم شد. آیا خداوند را بیش از هر چیز دیگر دوست د ارید؟ آیا او در زندگی شما اول است؟ باید چنین باشد. او حیات و هر چه را که در زندگی برایتان عزیز است به شما داده است. آیا او را با تمامی قلب، جان، فکر و قوت خود دوست دارید؟ اینها همه لازمه های فرمان اول است. آیا با خلق خدایی در فکر خود که با او احساس راحتی می کنید- تا حدی که می گوئید "خدای من خدای محبت و رحمت است و هیچ کس را هرگز به جهنم نمی فرستد"؟ فرمان دوم را شکسته اید؟ چنین خدایی وجود خارجی ندارد؛ و ساخته تخیلات شماست. خلق خدایی در فکرتان (تصویر کاذب خدای شما) چیزی است که کتاب مقدس آنرا " بت پرستی" می خواند. بت پرستان به بهشت وارد نخواهند شد.
بکار برده اید؟ " این " کفر" است و از نظر خداوند امری بسیاری جدی است. کفر، شکستن قانون سوم است و کتاب مقدس می گوید که خداوند کسی که نام او را ناچیز بشمارد، بیگناه و بی عیب نخواهد شمرد.
آیا همیشه پدر و مادر خود را بطورکامل احترام نموده اید؟ و آیا روز سبت را مقدس نگاه داشته اید؟ اگر چنین نیست، شما قانون چهارم و پنجم را شکسته اید. آیا هرگز از کسی تنفر داشته اید؟ کتاب مقدس می گوید: " هر کس از برادر خود تنفر داشته باشد، قاتل است."2
قانون هفتم می گوید " زنا نکنید"، ولی مسیح گفت: " هر آنکه به یک زن با نگاه شهوت نظر افکند در حقیقت با او در دل خود زنا کرده است"3 ( این قانون، شامل روابط جنسی قبل از ازدواج نیز می شود). آیا هرگز به نظر شهوت به کسی نگاه انداخته اید و یا غیر از قلمرو ازدواج، با کسی رابطه جنسی داشته اید؟ اگر چنین است، شمااین قانون خداوند را شکسته اید.
آیا هرگز دروغ گفته اید؟ چیزی را، صرفنظر از ارزش آن، دزده اید؟ اگر چنین است، شما یک دزد دروغگو هستید. کتاب مقدس می گوید: " لبهای دروغ گو درنظر خداوند کریه است."4 چون او خدای حقیقت و پاکی است. آیا هرگز به چیزهای دیگران طمع (حسادت) کرده اید ؟ این تخطی از قانون دهم است.